Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 683

Postanowienie nr 683, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Oraz wyłącza swoją odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu niewykonania, bądź nienależytego wykonania umowy przez osoby trzecie działające w sieci Biura (sprzedawców imprezy)”". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Klauzula wyłączająca lub ograniczająca odpowiedzialność przedsiębiorcy wpisuje się w katalog postanowień zabronionych przez art. 385³ pkt 1 i 2 k.c., które zakazują wyłączania lub istotnego ograniczania odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.