Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 682

Postanowienie nr 682, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży telewizji kablowej i satelitarnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Abonentowi przysługuje bonifikata opłaty miesięcznej w razie niemożności odbioru przez niego programów telewizyjnych i radiowych rozprowadzanych przez PTK w sieci telewizji kablowej przez okres dłuższy niż 7 dni z przyc...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Dostawcy usług telewizji kablowej i satelitarnej są zobowiązani do przestrzegania przepisów prawa telekomunikacyjnego oraz prawa konsumenckiego w zakresie wzorców umownych. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu dostawcy usług medialnych stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży medialnym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.