Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 97

Postanowienie nr 97, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży systemu argentyńskiego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Klient, któremu nie przydzielono jeszcze Produktu, może wystąpić z Programu pod warunkiem, że złoży pisemne oświadczenie woli o rezygnacji z udziału w Programie. W takiej sytuacji Spółka może zażądać od klienta uiszczen...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Systemy argentyńskie (konsorcja) budzą szczególne wątpliwości prawne ze względu na ich strukturę, która często ogranicza prawa konsumentów w sposób sprzeczny z zasadami obrotu. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.