Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 956

Analiza postanowienia nr 956 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży edukacji. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Bezskuteczny upływ terminu uiszczenia raty czesnego uznaje się za wyrażenie woli rezygnacji ze studiów, jeżeli zaległa rata nie została uiszczona w ciągu czternastu dni od dnia upływu terminu uiszczenia. Rezygnacja wywo...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Umowy o świadczenie usług edukacyjnych podlegają pełnej kontroli pod kątem abuzywności, na co wskazuje bogate orzecznictwo Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.