Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 942

Analiza postanowienia nr 942 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży usług finansowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Jeżeli po wystawieniu promesy i przesłaniu jej Pożyczkobiorcy zaprzestanie on wywiązywania się z postanowień umowy Pożyczkodawca będzie uprawniony do jej unieważnienia. Nowa promesa może być wystawiona dopiero z chwilą ...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przyznaje Prezesowi UOKiK szerokie kompetencje w zakresie kontroli wzorców umownych stosowanych przez instytucje finansowe. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.