Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 930

Klauzula niedozwolona nr 930 z rejestru UOKiK ilustruje częsty problem występujący w regulaminach z obszaru dostaw energii i mediów. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Wysokość opłaty na dzień zawarcia umowy ustala się w kwocie: - dla lokali w budynkach wyposażonych w podzielniki kosztów ciepła - według umowy zawartej ze specjalistyczną firmą rozliczeniową”". Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich stanowi fundamentalny akt prawa unijnego chroniący konsumentów przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Art. 3 ust. 1 dyrektywy wskazuje, że warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeżeli powodują znaczącą nierównowagę praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta. Omawiane postanowienie realizuje te przesłanki. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Prawo energetyczne nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek stosowania wzorców umownych zgodnych z zasadami ochrony konsumenta. Praktyka orzecznicza Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jednoznacznie wskazuje, że klauzule niedozwolone tego rodzaju nie wiążą konsumenta z mocy prawa. Audyt regulaminu sklepu lub innego przedsiębiorstwa to inwestycja chroniąca przed kosztownymi postępowaniami. Przedsiębiorcy poszukujący profesjonalnego wsparcia w zakresie tworzenia regulaminów zgodnych z prawem mogą skorzystać z usług serwisu eprawo.pl.