Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 88

Postanowienie nr 88, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży nieruchomości. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Jeżeli umowa zostanie rozwiązana przez Wykonawcę stosownie do postanowień § 9 ust. 2 Wykonawca zwróci Zamawiającemu (-cym) sumę wpłaconą przez Zamawiającego (-cych) na poczet wynagrodzenia za dokończenie budowy Domu, w ...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Postanowienie przyznające przedsiębiorcy prawo do rozwiązania umowy bez ważnych przyczyn lub w sposób arbitralny stanowi klauzulę abuzywną na gruncie art. 385³ pkt 14 i 15 k.c. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa deweloperska z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wzmacnia ochronę konsumentów na rynku nieruchomości. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt umowy deweloperskiej stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży deweloperskim. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.