Komentarz do klauzuli niedozwolonej
Analiza ekspercka · eprawo.pl
Pod numerem 7350 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze usług finansowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Pożyczkobiorca, Pożyczkobiorca (Partner), Poręczyciel zobowiązany jest ponieść opłaty za czynności dodatkowe związane z realizacją umowy (…) zgodnie z tabelą opłat. Opłata za monit lub wezwanie do zapłaty 15,00 zł; opłat...". Zgodnie z art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Przedmiotowa klauzula wpisuje się w katalog postanowień niedozwolonych określony w art. 385³ k.c., ponieważ w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przyznaje Prezesowi UOKiK szerokie kompetencje w zakresie kontroli wzorców umownych stosowanych przez instytucje finansowe. Tego typu klauzule niedozwolone w regulaminach stanowią poważne ryzyko prawne dla przedsiębiorców — mogą skutkować wpisem do rejestru UOKiK, karami finansowymi i utratą zaufania klientów. Profesjonalny audyt regulaminu pozwala wykryć i wyeliminować takie postanowienia. Audyt regulaminu instytucji finansowej to kluczowy element zapewnienia zgodności z prawem konsumenckim. Wsparcie w zakresie przygotowywania regulaminów i umów oferuje serwis eprawo.pl.