Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 7259

Klauzula nr 7259, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze usług bankowych, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Za przedłużenie okresu kredytowania kredytu na kolejne 12-miesięczne okresy, Bank BGŻ pobiera z konta osobistego Kredytobiorcy opłatę przygotowawczą, która w dniu zawarcia umowy wynosi … zł. Wysokość opłaty, o której mow...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Prawo bankowe oraz ustawa o kredycie konsumenckim nakładają na instytucje finansowe szczególne obowiązki w zakresie transparentności warunków umownych. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.