Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 72

Postanowienie nr 72, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży systemu argentyńskiego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Fundusze, jakie ewentualnie pozostaną po likwidacji grupy, zostaną przeznaczone na: a) na pokrycie strat powstałych w grupie z powodów niezawinionych przez InCo (np. niemożliwość wyegzekwowania zadłużenia od Członków Gr...". Na gruncie art. 385³ Kodeksu cywilnego ustawodawca wskazał przykładowy katalog postanowień, które w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone. Analizowana klauzula realizuje znamiona abuzywności, ponieważ przyznaje przedsiębiorcy nieproporcjonalne uprawnienia kosztem konsumenta, naruszając tym samym równowagę kontraktową stron. Wymóg przejrzystości i jednoznaczności wzorców umownych wynika wprost z art. 385 § 2 k.c. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Systemy argentyńskie (konsorcja) budzą szczególne wątpliwości prawne ze względu na ich strukturę, która często ogranicza prawa konsumentów w sposób sprzeczny z zasadami obrotu. Obecność klauzul niedozwolonych w regulaminach i wzorcach umownych naraża przedsiębiorcę na sankcje ze strony UOKiK oraz roszczenia konsumentów. Audyt regulaminu przeprowadzony przez doświadczonych prawników pozwala zidentyfikować postanowienia abuzywne i dostosować regulaminy systemów konsorcjalnych do wymogów prawa. Kompleksowy audyt sklepu internetowego lub innego przedsiębiorstwa oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.