Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 662

Postanowienie nr 662, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„W przypadku rezygnacji Klienta z przyczyn leżących po stronie takich jak: odmowy wydania paszportu, nieważność wymaganych dokumentów, niedotrzymanie przez Klienta terminów wpłat, choroby lub innych wypadków losowych, un...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu biura podróży stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży turystycznym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.