Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 541

Klauzula niedozwolona nr 541 z rejestru UOKiK ilustruje częsty problem występujący w regulaminach z obszaru turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„W takim przypadku na Kupujących zostanie nałożona kara umowna składająca się z dotychczas wniesionych opłat, nie niższa jednak niż 30% sumy określonej w „Wezwaniu Sprzedaży Timeshare””". Kontrola wzorców umownych pod kątem abuzywności, realizowana zarówno w trybie kontroli abstrakcyjnej (art. 479³⁶ k.p.c.), jak i incydentalnej, służy ochronie zbiorowych interesów konsumentów. Przedmiotowa klauzula, naruszając równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, stanowi postanowienie, które nie powinno znajdować się w regulaminach stosowanych w profesjonalnym obrocie. Zastrzeżenie kary umownej w takiej formie jest nieproporcjonalne i rażąco narusza interesy konsumenta. Kara umowna w relacji z konsumentem nie może pełnić funkcji represyjnej ani stanowić źródła nieuzasadnionego wzbogacenia przedsiębiorcy. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. W świetle rosnącej aktywności UOKiK w zakresie kontroli wzorców umownych, każdy przedsiębiorca powinien zadbać o zgodność swoich regulaminów z prawem konsumenckim. Audyt regulaminu pozwala zidentyfikować klauzule niedozwolone zanim staną się przedmiotem postępowania. Wczesna weryfikacja wzorców umownych minimalizuje ryzyko kosztownych sporów sądowych i postępowań administracyjnych. Pomoc w przygotowywaniu regulaminów i audycie sklepu oferuje serwis eprawo.pl.