Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 5365

Klauzula nr 5365, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze nieruchomości, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku samodzielnego zawarcia umowy sprzedaży przez Zamawiającego, jego pełnomocnika lub osobę bliską z kontrahentem wskazanym przez Pośrednika, nawet po wygaśnięciu niniejszej umowy Zamawiający zapłaci Pośrednikowi...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa deweloperska z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wzmacnia ochronę konsumentów na rynku nieruchomości. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.