Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 5321

Postanowienie nr 5321, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży sprzedaży konsumenckiej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Reklamacje na uszkodzenia mechaniczne, powstałe podczas transportu nie będą rozpatrywane bez poprawnie wypełnionego raportu uszkodzenia z kurierem dostarczającym przesyłkę oraz bez fabrycznego opakowania reklamowanego to...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Klauzula ta ogranicza prawo konsumenta do składania reklamacji lub nakłada na niego nadmierne wymogi formalne, co narusza zasadę rzetelności postępowania reklamacyjnego wynikającą z przepisów o rękojmi. Przepisy dotyczące sprzedaży konsumenckiej, w szczególności art. 556–576 Kodeksu cywilnego, zapewniają konsumentowi szeroką ochronę w zakresie rękojmi za wady. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.