Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 5319

Postanowienie nr 5319, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży nieruchomości. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku, gdy Zamawiający odstąpi od niniejszej umowy, pomimo przedstawienia mu przez pośrednika kontrahenta gotowego kupić nieruchomość opisaną w par. 2 niniejszej umowy, Zamawiający zobowiązany jest zapłacić Pośredn...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Ograniczenie prawa konsumenta do dochodzenia odszkodowania narusza zasadę pełnego naprawienia szkody wynikającą z art. 361 § 2 k.c. Przedsiębiorca nie może jednostronnie limitować swojej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec konsumenta. Ustawa deweloperska z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wzmacnia ochronę konsumentów na rynku nieruchomości. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.