Komentarz do klauzuli niedozwolonej
Analiza ekspercka · eprawo.pl
Rejestr klauzul niedozwolonych UOKiK pod pozycją nr 5252 zawiera postanowienie z sektora usług, które godzi w podstawowe prawa konsumenta. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „SPR-INT oraz Przewoźnik nie ponoszą odpowiedzialności za opóźnienia lub zwrot przesyłki, gdy nie nastąpiły one z ich winy…". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Postanowienie to utrudnia lub uniemożliwia konsumentowi realizację prawa do zwrotu towaru, co stanowi naruszenie bezwzględnie obowiązujących przepisów o ochronie konsumentów. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Przedsiębiorca świadczący usługi na rzecz konsumentów jest zobowiązany do formułowania wzorców umownych w sposób jednoznaczny i zrozumiały, zgodnie z wymogami art. 385 § 2 Kodeksu cywilnego. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.