Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 4542

Rejestr klauzul niedozwolonych UOKiK pod pozycją nr 4542 zawiera postanowienie z sektora sprzedaży konsumenckiej, które godzi w podstawowe prawa konsumenta. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Wszelkie spory mogące wyniknąć z umów pomiędzy Klientem a SZW, dotyczących świadczenia usług przez SZW, którym nie uda się zapobiec w drodze postępowania reklamacyjnego rozstrzygane będą przez sąd powszechny, właściwy dl...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Przepisy dotyczące sprzedaży konsumenckiej, w szczególności art. 556–576 Kodeksu cywilnego, zapewniają konsumentowi szeroką ochronę w zakresie rękojmi za wady. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.