Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 4171

Pod numerem 4171 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze usług bankowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Bank odpowiada wyłącznie za rzeczywiste i udowodnione straty Posiadacza spowodowane przez nieterminowe lub nieprawidłowe wykonanie jego dyspozycji". Zgodnie z art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Przedmiotowa klauzula wpisuje się w katalog postanowień niedozwolonych określony w art. 385³ k.c., ponieważ w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Klauzula regulująca terminy w sposób jednostronny na korzyść przedsiębiorcy narusza zasadę równowagi kontraktowej i może stanowić niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385³ pkt 8 k.c. Prawo bankowe oraz ustawa o kredycie konsumenckim nakładają na instytucje finansowe szczególne obowiązki w zakresie transparentności warunków umownych. Tego typu klauzule niedozwolone w regulaminach stanowią poważne ryzyko prawne dla przedsiębiorców — mogą skutkować wpisem do rejestru UOKiK, karami finansowymi i utratą zaufania klientów. Profesjonalny audyt regulaminu pozwala wykryć i wyeliminować takie postanowienia. Audyt regulaminu usług bankowych to kluczowy element zapewnienia zgodności z prawem konsumenckim. Wsparcie w zakresie przygotowywania regulaminów i umów oferuje serwis eprawo.pl.