Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 4131

Postanowienie nr 4131, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług finansowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Kredytobiorca jest zobowiązany w okresie kredytowania do dostarczania - na wniosek Banku nie częściej niż raz na 12 miesięcy lub gdy Bank poweźmie informację o spadku wartości nieruchomości - aktualnej (nie starszej niż ...". Na gruncie art. 385³ Kodeksu cywilnego ustawodawca wskazał przykładowy katalog postanowień, które w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone. Analizowana klauzula realizuje znamiona abuzywności, ponieważ przyznaje przedsiębiorcy nieproporcjonalne uprawnienia kosztem konsumenta, naruszając tym samym równowagę kontraktową stron. Wymóg przejrzystości i jednoznaczności wzorców umownych wynika wprost z art. 385 § 2 k.c. Postanowienie dotyczące zmiany ceny lub warunków cenowych w sposób jednostronny narusza art. 385³ pkt 20 k.c., który zakazuje uprawniania przedsiębiorcy do podwyższenia ceny po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przyznaje Prezesowi UOKiK szerokie kompetencje w zakresie kontroli wzorców umownych stosowanych przez instytucje finansowe. Obecność klauzul niedozwolonych w regulaminach i wzorcach umownych naraża przedsiębiorcę na sankcje ze strony UOKiK oraz roszczenia konsumentów. Audyt regulaminu przeprowadzony przez doświadczonych prawników pozwala zidentyfikować postanowienia abuzywne i dostosować regulaminy produktów finansowych do wymogów prawa. Kompleksowy audyt sklepu internetowego lub innego przedsiębiorstwa oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.