Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 407

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 407 figuruje postanowienie z branży usług internetowych, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„W przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy przez każdą ze stron biorca sygnału zapłaci dostawcy sygnału karę umowną w kwocie równej sumie opłat abonamentowych za miesiące pozostałe do końca powyższego 12-miesięcznego ...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Postanowienie przyznające przedsiębiorcy prawo do rozwiązania umowy bez ważnych przyczyn lub w sposób arbitralny stanowi klauzulę abuzywną na gruncie art. 385³ pkt 14 i 15 k.c. Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z 2002 r. nakłada na usługodawców internetowych obowiązek zapewnienia konsumentom jasnych i przejrzystych warunków korzystania z usług. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.