Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 3871

Analiza postanowienia nr 3871 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży usług telekomunikacyjnych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Sądem właściwym do rozpatrywania wszelkich sporów związanych z korzystaniem z usług dostępnych w ramach Serwisów jest sąd właściwy miejscowo dla siedziby Dostawcy". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu operatora stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży telekomunikacyjnym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.