Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 3739

Postanowienie zarejestrowane pod numerem 3739 w rejestrze UOKiK stanowi istotny przykład klauzuli niedozwolonej w obszarze handlu elektronicznego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Sądem właściwym dla rozpatrywania ewentualnych sporów mogących powstać na tle wykonywania postanowień niniejszego Regulaminu jest sąd właściwy miejscowo i rzeczowo dla siedziby Duka Polska Sp. z o.o.". Kontrola wzorców umownych pod kątem abuzywności, realizowana zarówno w trybie kontroli abstrakcyjnej (art. 479³⁶ k.p.c.), jak i incydentalnej, służy ochronie zbiorowych interesów konsumentów. Przedmiotowa klauzula, naruszając równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, stanowi postanowienie, które nie powinno znajdować się w regulaminach stosowanych w profesjonalnym obrocie. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Ustawa o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. nakłada na przedsiębiorców prowadzących sprzedaż internetową szczególne obowiązki informacyjne wobec konsumentów. W świetle rosnącej aktywności UOKiK w zakresie kontroli wzorców umownych, każdy przedsiębiorca powinien zadbać o zgodność swoich regulaminów z prawem konsumenckim. Audyt regulaminu pozwala zidentyfikować klauzule niedozwolone zanim staną się przedmiotem postępowania. Wczesna weryfikacja wzorców umownych minimalizuje ryzyko kosztownych sporów sądowych i postępowań administracyjnych. Pomoc w przygotowywaniu regulaminów i audycie sklepu oferuje serwis eprawo.pl.