Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 3462

Postanowienie nr 3462, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług ubezpieczeniowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Odpowiedzialność ubezpieczyciela w zakresie, o którym mowa (…) kończy się niezależnie od postanowień umowy ubezpieczenia grupowego w dniu osiągnięcia przez ubezpieczonego wieku 70 lat". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Klauzula wyłączająca lub ograniczająca odpowiedzialność przedsiębiorcy wpisuje się w katalog postanowień zabronionych przez art. 385³ pkt 1 i 2 k.c., które zakazują wyłączania lub istotnego ograniczania odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wymaga, aby ogólne warunki ubezpieczenia były formułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla ubezpieczającego. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.