Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 3248

Klauzula niedozwolona nr 3248 z rejestru UOKiK ilustruje częsty problem występujący w regulaminach z obszaru usług internetowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku rozwiązania umowy z powodu zalegania z płatnością przez Abonenta, Omeganet s.c. zastrzega sobie prawo do dodatkowego obciążenia Abonenta kosztami firmy windykacyjnej w wysokości do 30% kwoty dochodzonej". Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich stanowi fundamentalny akt prawa unijnego chroniący konsumentów przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Art. 3 ust. 1 dyrektywy wskazuje, że warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeżeli powodują znaczącą nierównowagę praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta. Omawiane postanowienie realizuje te przesłanki. Postanowienie przyznające przedsiębiorcy prawo do rozwiązania umowy bez ważnych przyczyn lub w sposób arbitralny stanowi klauzulę abuzywną na gruncie art. 385³ pkt 14 i 15 k.c. Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z 2002 r. nakłada na usługodawców internetowych obowiązek zapewnienia konsumentom jasnych i przejrzystych warunków korzystania z usług. Praktyka orzecznicza Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jednoznacznie wskazuje, że klauzule niedozwolone tego rodzaju nie wiążą konsumenta z mocy prawa. Audyt regulaminu sklepu lub innego przedsiębiorstwa to inwestycja chroniąca przed kosztownymi postępowaniami. Przedsiębiorcy poszukujący profesjonalnego wsparcia w zakresie tworzenia regulaminów zgodnych z prawem mogą skorzystać z usług serwisu eprawo.pl.