Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 31

Klauzula niedozwolona nr 31 z rejestru UOKiK ilustruje częsty problem występujący w regulaminach z obszaru usług bankowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Jeżeli po zakończeniu postępowania reklamacyjnego reklamacja Posiadacza karty nie została w całości lub części uznana, PKO BP S.A. ma prawo do obciążenia rachunku kwotą należnych opłat". Zgodnie z art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Przedmiotowa klauzula wpisuje się w katalog postanowień niedozwolonych określony w art. 385³ k.c., ponieważ w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Klauzula ta ogranicza prawo konsumenta do składania reklamacji lub nakłada na niego nadmierne wymogi formalne, co narusza zasadę rzetelności postępowania reklamacyjnego wynikającą z przepisów o rękojmi. Prawo bankowe oraz ustawa o kredycie konsumenckim nakładają na instytucje finansowe szczególne obowiązki w zakresie transparentności warunków umownych. Tego typu klauzule niedozwolone w regulaminach stanowią poważne ryzyko prawne dla przedsiębiorców — mogą skutkować wpisem do rejestru UOKiK, karami finansowymi i utratą zaufania klientów. Profesjonalny audyt regulaminu pozwala wykryć i wyeliminować takie postanowienia. Audyt regulaminu usług bankowych to kluczowy element zapewnienia zgodności z prawem konsumenckim. Wsparcie w zakresie przygotowywania regulaminów i umów oferuje serwis eprawo.pl.