Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 3036

Postanowienie nr 3036, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Organizator nie ponosi odpowiedzialności za jakość i użyteczność wygranej przez laureata nagrody (w tym odpowiedzialności z tytułu gwarancji lub rękojmi za wady rzeczy będącej nagrodą). Odpowiedzialnym z tego tytułu jest...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Postanowienie to modyfikuje uprawnienia konsumenta wynikające z gwarancji w sposób niezgodny z przepisami prawa. Gwarancja nie może ograniczać uprawnień konsumenta z tytułu rękojmi, co wynika z art. 579 k.c. Przedsiębiorca świadczący usługi na rzecz konsumentów jest zobowiązany do formułowania wzorców umownych w sposób jednoznaczny i zrozumiały, zgodnie z wymogami art. 385 § 2 Kodeksu cywilnego. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.