Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2737

Klauzula nr 2737, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze turystyki, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Niewykorzystanie przez Uczestnika, z przyczyn leżących po jego stronie, świadczeń zapewnionych w czasie trwania imprezy i objętych Programem tej imprezy, nie może stanowić podstawy żądania obniżenia ceny lub domagania si...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Ograniczenie prawa konsumenta do dochodzenia odszkodowania narusza zasadę pełnego naprawienia szkody wynikającą z art. 361 § 2 k.c. Przedsiębiorca nie może jednostronnie limitować swojej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec konsumenta. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu biura podróży stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży turystycznym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.