Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2696

Analiza postanowienia nr 2696 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Uczestnik ponosi następujące koszty w przypadku rezygnacji z imprezy: 4. zaliczkę przy rezygnacji na 30-22 dni przed datą wyjazdu,...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.