Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2561

Postanowienie nr 2561, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług ubezpieczeniowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „(…) Jeżeli Ubezpieczający lub Ubezpieczony zmieni adres zamieszkania bądź siedziby i nie zawiadomi o tym PZU SA, skierowane pod ostatnio znany adres pismo PZU SA uważa się za skutecznie doręczone". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wymaga, aby ogólne warunki ubezpieczenia były formułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla ubezpieczającego. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt ogólnych warunków ubezpieczenia stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży ubezpieczeniowym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.