Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 238

Postanowienie nr 238, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży systemu argentyńskiego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Brak wpłaty raty kompletnej w danym miesiącu lub nie wpłacenie jej w wyznaczonym przez Gwarancja terminie, pozbawia Inwestora Funduszu uczestnictwa w danym akcie operacyjnym poprzez cofnięcie przyznanego towaru. Cofnięt...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Postanowienie to modyfikuje uprawnienia konsumenta wynikające z gwarancji w sposób niezgodny z przepisami prawa. Gwarancja nie może ograniczać uprawnień konsumenta z tytułu rękojmi, co wynika z art. 579 k.c. Systemy argentyńskie (konsorcja) budzą szczególne wątpliwości prawne ze względu na ich strukturę, która często ogranicza prawa konsumentów w sposób sprzeczny z zasadami obrotu. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.