Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2333

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 2333 figuruje postanowienie z branży usług bankowych, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku nieuznania reklamacji Bank ma prawo obciążenia Rachunku kosztami związanymi z jej rozpatrzeniem". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Klauzula ta ogranicza prawo konsumenta do składania reklamacji lub nakłada na niego nadmierne wymogi formalne, co narusza zasadę rzetelności postępowania reklamacyjnego wynikającą z przepisów o rękojmi. Prawo bankowe oraz ustawa o kredycie konsumenckim nakładają na instytucje finansowe szczególne obowiązki w zakresie transparentności warunków umownych. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.