Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2241

Analizowana klauzula niedozwolona (nr 2241 w rejestrze UOKiK) z branży usług finansowych stanowi przykład postanowienia, które w sposób rażący narusza interesy konsumenta. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Wszelkie spory wynikające ze świadczenia usług drogą elektroniczną przez Prender na podstawie niniejszego regulaminu strony poddają jurysdykcji sądów polskich właściwych miejscowo dla siedziby Prender" (§ 18 Regulaminu)". Ocena abuzywności postanowienia umownego wymaga uwzględnienia treści art. 385² k.c., który nakazuje brać pod uwagę okoliczności zawarcia umowy, treść całej umowy oraz umów pozostających w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Analizowane postanowienie, oceniane w kontekście całości stosunku umownego, narusza interesy konsumenta w sposób rażący. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przyznaje Prezesowi UOKiK szerokie kompetencje w zakresie kontroli wzorców umownych stosowanych przez instytucje finansowe. Warto podkreślić, że klauzule niedozwolone wpisane do rejestru UOKiK mają skutek wobec wszystkich przedsiębiorców stosujących tożsame postanowienia. Audyt regulaminu instytucji finansowej pozwala przedsiębiorcom uniknąć stosowania postanowień uznanych za abuzywne. Audyt sklepu internetowego lub weryfikacja umów z konsumentami to usługi, które oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.