Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 221

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 221 figuruje postanowienie z branży systemu argentyńskiego, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Uczestnik grupy, któremu nie przydzielono jeszcze towaru może wystąpić z grupy w dowolnym czasie pod warunkiem, że nie zalega w płatnościach rat i powiadomi EURO 2000 o swojej decyzji w formie pisemnej (...) Uczestnik, ...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Systemy argentyńskie (konsorcja) budzą szczególne wątpliwości prawne ze względu na ich strukturę, która często ogranicza prawa konsumentów w sposób sprzeczny z zasadami obrotu. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.