Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2205

Klauzula niedozwolona nr 2205 z rejestru UOKiK ilustruje częsty problem występujący w regulaminach z obszaru usług telekomunikacyjnych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku naruszenia przez Abonenta zobowiązania, o którym mowa w pkt III ppkt 2.1, Abonent będzie zobowiązany na pisemne żądanie PTC do naprawienia szkody poprzez zapłatę na jej rzecz kary umownej. Kara umowna dla Abo...". Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich stanowi fundamentalny akt prawa unijnego chroniący konsumentów przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Art. 3 ust. 1 dyrektywy wskazuje, że warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeżeli powodują znaczącą nierównowagę praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta. Omawiane postanowienie realizuje te przesłanki. Zastrzeżenie kary umownej w takiej formie jest nieproporcjonalne i rażąco narusza interesy konsumenta. Kara umowna w relacji z konsumentem nie może pełnić funkcji represyjnej ani stanowić źródła nieuzasadnionego wzbogacenia przedsiębiorcy. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Praktyka orzecznicza Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jednoznacznie wskazuje, że klauzule niedozwolone tego rodzaju nie wiążą konsumenta z mocy prawa. Audyt regulaminu sklepu lub innego przedsiębiorstwa to inwestycja chroniąca przed kosztownymi postępowaniami. Przedsiębiorcy poszukujący profesjonalnego wsparcia w zakresie tworzenia regulaminów zgodnych z prawem mogą skorzystać z usług serwisu eprawo.pl.