Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2057

Analiza postanowienia nr 2057 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży usług telekomunikacyjnych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku naruszenia przez Abonenta zobowiązania, o którym mowa w Pkt III ppkt 2.1, Abonent będzie zobowiązany na pisemne żądanie PTC do naprawienia szkody poprzez zapłatę na jej rzecz kary umownej. Kara umowna dla Abo...". Na gruncie art. 385³ Kodeksu cywilnego ustawodawca wskazał przykładowy katalog postanowień, które w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone. Analizowana klauzula realizuje znamiona abuzywności, ponieważ przyznaje przedsiębiorcy nieproporcjonalne uprawnienia kosztem konsumenta, naruszając tym samym równowagę kontraktową stron. Wymóg przejrzystości i jednoznaczności wzorców umownych wynika wprost z art. 385 § 2 k.c. Zastrzeżenie kary umownej w takiej formie jest nieproporcjonalne i rażąco narusza interesy konsumenta. Kara umowna w relacji z konsumentem nie może pełnić funkcji represyjnej ani stanowić źródła nieuzasadnionego wzbogacenia przedsiębiorcy. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Obecność klauzul niedozwolonych w regulaminach i wzorcach umownych naraża przedsiębiorcę na sankcje ze strony UOKiK oraz roszczenia konsumentów. Audyt regulaminu przeprowadzony przez doświadczonych prawników pozwala zidentyfikować postanowienia abuzywne i dostosować regulaminy operatorów telekomunikacyjnych do wymogów prawa. Kompleksowy audyt sklepu internetowego lub innego przedsiębiorstwa oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.