Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 2030

Klauzula nr 2030, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze usług internetowych, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Organizator nie ponosi odpowiedzialności za działania lub zaniechania osób trzecich mające lub mogące mieć wpływ na wykonanie warunków oferty, nadto nie ponosi odpowiedzialności za skutki wynikające z działania siły wyżs...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Klauzula wyłączająca lub ograniczająca odpowiedzialność przedsiębiorcy wpisuje się w katalog postanowień zabronionych przez art. 385³ pkt 1 i 2 k.c., które zakazują wyłączania lub istotnego ograniczania odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z 2002 r. nakłada na usługodawców internetowych obowiązek zapewnienia konsumentom jasnych i przejrzystych warunków korzystania z usług. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu serwisu internetowego stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży internetowym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.