Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1982

Klauzula nr 1982, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze usług, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W razie gdyby prowadzone między nimi rozmowy nie przyniosły skutku sprawę będzie rozpoznawał sąd polubowny w skład którego będzie wchodzić po jednej osobie wyznaczonej przez każdą ze stron, oraz osoba trzecia, na którą o...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Klauzula narzucająca właściwość sądu stanowi typowe postanowienie abuzywne. Art. 385³ pkt 23 k.c. zakazuje narzucania konsumentowi właściwości sądu innego niż wynikający z przepisów ogólnych. Przedsiębiorca świadczący usługi na rzecz konsumentów jest zobowiązany do formułowania wzorców umownych w sposób jednoznaczny i zrozumiały, zgodnie z wymogami art. 385 § 2 Kodeksu cywilnego. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.