Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1769

Postanowienie nr 1769, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Odstąpienie z tych przyczyn może nastąpić w ciągu trzech dni od otrzymania od Organizatora pisemnego zawiadomienia. Brak odpowiedzi w tym terminie uważa się za akceptację zmienionych warunków Umowy.". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Klauzula ogranicza prawo konsumenta do odstąpienia od umowy, co jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa konsumenckiego. Prawo do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w terminie 14 dni wynika z art. 27 ustawy o prawach konsumenta. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.