Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1767

Postanowienie nr 1767, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług telekomunikacyjnych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Tele 2 uprawniona będzie do (…) obciążania Klienta kosztami wzywania go do zapłaty (w wysokości określonej w cenniku). Klient zobowiązany będzie do pokrycia kosztów takiej procedury (w wysokości określonej w cenniku). Wn...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Klauzula ta ogranicza prawo konsumenta do składania reklamacji lub nakłada na niego nadmierne wymogi formalne, co narusza zasadę rzetelności postępowania reklamacyjnego wynikającą z przepisów o rękojmi. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.