Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1701

Postanowienie nr 1701, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Z przyczyn organizacyjnych i dla jak najlepszego skoordynowania terminów otrzymania pracy i wniosku DS-2019 z czasem oczekiwania na wizę USA i terminem wylotu, Student zobowiązuje się zakupić bilet lotniczy do USA i z po...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Klauzula regulująca terminy w sposób jednostronny na korzyść przedsiębiorcy narusza zasadę równowagi kontraktowej i może stanowić niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385³ pkt 8 k.c. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.