Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1384

Postanowienie nr 1384, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży nieruchomości. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Ostateczna cena lokalu zostanie ustalona w rozliczeniu końcowym i zawierać będzie zmiany wynikające: z inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w ust. 5, z waloryzacji, o której mowa w ustępie 6, ze zmian przepisów po...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Postanowienie przyznające przedsiębiorcy prawo do jednostronnej zmiany istotnych warunków umowy narusza art. 385³ pkt 10 k.c. Konsument ma prawo do stabilności warunków umownych. Ustawa deweloperska z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wzmacnia ochronę konsumentów na rynku nieruchomości. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.