Komentarz do klauzuli niedozwolonej nr 1369

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 1369 figuruje postanowienie z branży turystyki, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Wysokość odszkodowania wylicza się, biorąc za podstawę wartość utraconego świadczenia, określając jego wartość w stosunku do zapłaconej sumy. Wysokość odszkodowania nie może przekraczać ceny, jaką uczestnik zapłacił za ś...". Na gruncie art. 385³ Kodeksu cywilnego ustawodawca wskazał przykładowy katalog postanowień, które w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone. Analizowana klauzula realizuje znamiona abuzywności, ponieważ przyznaje przedsiębiorcy nieproporcjonalne uprawnienia kosztem konsumenta, naruszając tym samym równowagę kontraktową stron. Wymóg przejrzystości i jednoznaczności wzorców umownych wynika wprost z art. 385 § 2 k.c. Ograniczenie prawa konsumenta do dochodzenia odszkodowania narusza zasadę pełnego naprawienia szkody wynikającą z art. 361 § 2 k.c. Przedsiębiorca nie może jednostronnie limitować swojej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec konsumenta. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Obecność klauzul niedozwolonych w regulaminach i wzorcach umownych naraża przedsiębiorcę na sankcje ze strony UOKiK oraz roszczenia konsumentów. Audyt regulaminu przeprowadzony przez doświadczonych prawników pozwala zidentyfikować postanowienia abuzywne i dostosować regulaminy biur podróży i organizatorów turystyki do wymogów prawa. Kompleksowy audyt sklepu internetowego lub innego przedsiębiorstwa oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.