Klauzula niedozwolona nr 6173

Postanowienie nr 6173, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży edukacji. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Dłogotrwała absencja na zajęciach lub nie zgłoszenie rezygnacji z kursu w trakcie jego trwania, niezależnie od przyczyny, nie zwalnia z obowiązku wniesienia pełnej opłaty za kurs". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Umowy o świadczenie usług edukacyjnych podlegają pełnej kontroli pod kątem abuzywności, na co wskazuje bogate orzecznictwo Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.