Klauzula niedozwolona nr 5571

Klauzula nr 5571, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze usług ubezpieczeniowych, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Art.31 WYPŁATA Z RACHUNKU LOKACYJNEGO 5. Minimalna wysokość wypłaty z rachunku lokacyjnego określona jest w Tabeli limitów i opłat". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wymaga, aby ogólne warunki ubezpieczenia były formułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla ubezpieczającego. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt ogólnych warunków ubezpieczenia stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży ubezpieczeniowym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.