Klauzula niedozwolona nr 4739

Postanowienie nr 4739, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży handlu elektronicznego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Firma nasza nie ponosi odpowiedzialności z tytułu opóźnień w dostawie zakupionego towaru, wynikłych z winy firm kurierskich". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Klauzula wyłączająca lub ograniczająca odpowiedzialność przedsiębiorcy wpisuje się w katalog postanowień zabronionych przez art. 385³ pkt 1 i 2 k.c., które zakazują wyłączania lub istotnego ograniczania odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. nakłada na przedsiębiorców prowadzących sprzedaż internetową szczególne obowiązki informacyjne wobec konsumentów. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu sklepu internetowego stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży e-commerce. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.