Klauzula niedozwolona nr 4397

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 4397 figuruje postanowienie z branży usług finansowych, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Opłata za czynności windykacyjne (uzależniona od wysokości kwoty wymagalnej): - kwota wymagalna od 500,00 zł do 2.000,00 zł: 30 zł". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przyznaje Prezesowi UOKiK szerokie kompetencje w zakresie kontroli wzorców umownych stosowanych przez instytucje finansowe. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.