Klauzula niedozwolona nr 4187

Klauzula nr 4187, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze usług internetowych, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Za opóźnienia w uiszczaniu opłat (…) Limit transferu właściwy dla Opcji wybranej przez Abonenta może zostać zmniejszony do 32 kbit/s do momentu uregulowania zaległości". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z 2002 r. nakłada na usługodawców internetowych obowiązek zapewnienia konsumentom jasnych i przejrzystych warunków korzystania z usług. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu serwisu internetowego stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży internetowym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.