Klauzula niedozwolona nr 412

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 412 figuruje postanowienie z branży usług internetowych, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Klient/abonent może w dowolnym czasie rozwiązać umowę o świadczenie usług internetowych godząc się jednocześnie na przepadek wniesionej opłaty abonamentowej”". Na gruncie art. 385³ Kodeksu cywilnego ustawodawca wskazał przykładowy katalog postanowień, które w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone. Analizowana klauzula realizuje znamiona abuzywności, ponieważ przyznaje przedsiębiorcy nieproporcjonalne uprawnienia kosztem konsumenta, naruszając tym samym równowagę kontraktową stron. Wymóg przejrzystości i jednoznaczności wzorców umownych wynika wprost z art. 385 § 2 k.c. Zastrzeżenie opłat w sposób nieprzejrzysty lub nieproporcjonalny narusza interesy konsumenta. Przedsiębiorca jest zobowiązany do jednoznacznego określenia wszelkich opłat w momencie zawierania umowy. Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z 2002 r. nakłada na usługodawców internetowych obowiązek zapewnienia konsumentom jasnych i przejrzystych warunków korzystania z usług. Obecność klauzul niedozwolonych w regulaminach i wzorcach umownych naraża przedsiębiorcę na sankcje ze strony UOKiK oraz roszczenia konsumentów. Audyt regulaminu przeprowadzony przez doświadczonych prawników pozwala zidentyfikować postanowienia abuzywne i dostosować regulaminy serwisów internetowych do wymogów prawa. Kompleksowy audyt sklepu internetowego lub innego przedsiębiorstwa oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.