Klauzula niedozwolona nr 3447

Analiza postanowienia nr 3447 z rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK pozwala zidentyfikować mechanizm naruszenia praw konsumenta w branży usług telekomunikacyjnych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Za każdy dzień przerwy w świadczeniu usługi płatnej okresowo abonentowi na jego żądanie wypłacana jest kara umowna w wysokości 1/30 średniej opłaty miesięcznej liczonej według wysokości kwot netto na fakturach VAT z osta...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Zastrzeżenie kary umownej w takiej formie jest nieproporcjonalne i rażąco narusza interesy konsumenta. Kara umowna w relacji z konsumentem nie może pełnić funkcji represyjnej ani stanowić źródła nieuzasadnionego wzbogacenia przedsiębiorcy. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.