Klauzula niedozwolona nr 3251

Postanowienie nr 3251, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży usług. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadku rozwiązania Umowy ze strony Abonenta, Abonentowi nie przysługuje zwrot nadpłaconych kwot abonamentu, o ile nadpłata taka istnieje". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Postanowienie to utrudnia lub uniemożliwia konsumentowi realizację prawa do zwrotu towaru, co stanowi naruszenie bezwzględnie obowiązujących przepisów o ochronie konsumentów. Przedsiębiorca świadczący usługi na rzecz konsumentów jest zobowiązany do formułowania wzorców umownych w sposób jednoznaczny i zrozumiały, zgodnie z wymogami art. 385 § 2 Kodeksu cywilnego. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.